Blog
De verplichting voor een Digitaal Product Paspoort
Moet je als organisatie nu wel of niet wat met een Digital Product Passport? En is een QR-Code naar je productpagina voldoende of zit het toch even wat anders...
Scroll down for positive impact
Datum
Wat is het EU Digital Product Passport (DPP) en hoe wordt het via ESPR ingevoerd?
De Ecodesign for Sustainable Products Regulation (ESPR) is het EU kader om productregels duurzamer en circulairder te maken. Deze ESPR trad in werking op 18 juli 2024.
Binnen die ESPR introduceert de EU ook het Digital Product Passport (DPP). Een soort digitale “identiteitskaart” voor producten, componenten en materialen. Met relevante informatie voor duurzaamheid, circulariteit, recycling en naleving. De ESPR beschrijft expliciet dat die informatie elektronisch toegankelijk moet zijn.
De criteria voor producten, en dus ook welke DPP informatie precies nodig is, worden uitgewerkt per productgroep, op basis van planning, impact assessments en consultatie. Met andere woorden, het is belangrijk om te weten dat een Digitaal Product Paspoort per productgroep geleidelijk wordt ingevoerd.
Is een DPP verplicht voor jouw product of bedrijf?
Het korte antwoord is: nee, niet “voor alle bedrijven tegelijk”.
Op dit moment is er één productgroep met een expliciet wettelijk verankerde “passpoort”-plicht: bepaalde batterijen onder de Batterijen verordening. Die verplichting is al vastgelegd in wetgeving, maar gaat in per 18 februari 2027 (dus: juridisch verankerd, nog niet operationeel verplicht vandaag).
Het batterijpaspoort geldt in het kort voor:
- LMT‑batterijen (Light Means of Transport, bijv. e‑bike/e‑scooter)
- Industriële batterijen > 2 kWh
- EV‑batterijen (tractiebatterijen voor elektrische voertuigen)
De Europese Commissie verwijst in haar DPP‑voorbereiding expliciet naar batterijen als eerste productgroep waarvoor DPP’s verplicht worden.
Welke productgroepen gaan als eerst, maar zijn nu nog niet verplicht
Onder de ESPR zijn DPP‑verplichtingen voor andere productgroepen nog in uitwerking. De commissie heeft een werkplan 2025–2030 gepubliceerd met de eerste prioriteiten waarvoor ecodesign- en informatie-eisen, waaronder DPP‑elementen, worden voorbereid. Dit is nog planning en prioritering maar het is nog geen “nu al geldende DPP‑plicht” voor die sectoren.
De eerste ESPR‑prioriteiten uit het werkplan 2025–2030
- Textiel (met focus op apparel/kleding)
- Meubilair
- Banden
- Matrassen
- IJzer & staal (halffabricaten)
- Aluminium (halffabricaten)
- En een reeks energie gerelateerde producten die onder de ESPR-planning verder worden meegenomen
Hoe zit dat dan met die QR-code waar iedereen het over heeft?
De termen worden vaak door elkaar gebruikt, terwijl ze in de kern niets met elkaar te maken hebben. Al kunnen ze elkaar wel aanvullen:
- Een DPP/paspoort is een gereguleerde dataset met afspraken over scope, governance, toegang en rechten. Het is gekoppeld aan een unieke identifier en de data is machine-leesbaar te ontsluiten. De QR code is hoogstens de data carrier (toegangspunt).
- De QR code is hoogstens de data carrier. Het is een toegangspunt dat verwijst naar de paspoortdata. Een voorbeeld van gestandaardiseerde drager is de GS1 Digital Link.
Een DPP is dus niet een productpagina
Een standaard productdetailpagina bevat weliswaar productinformatie die óók in een DPP kan voorkomen. Maar zo'n webpagina is doorgaans:
- niet gestandaardiseerd - het datamodel ontbreekt
- niet rol-gebaseerd - geen gewijzigde weergave voor de consument, ketenpartner of toezichthouder
- niet governance-proof - er is geen versiebeheer, bronverwijzing of audit-trail
- niet ingericht op gecontroleeerde toegang en/of autorisatie
Een DPP‑systeem is juist ontworpen om consistent, machine‑leesbaar en met gedifferentieerde toegang te werken onder een duidelijk governance-model.
Veel gehoorde misvattingen
In het kort zijn er drie belangrijke misvattingen die wij regelmatig horen en graag ontkrachten.
1
Een EU DPP is gewoon een QR-code op je product
Nee. Een DPP is een gereguleerde dataset en informatiemodel. De QR/NFC is hoogstens de data carrier en daarmee een ingang tot het paspoort.
2
Onze landingpage met productinfo is toch hetzelfde als een DPP
Een DPP vraagt om machine‑leesbare, gestandaardiseerde informatie en gedifferentieerde toegang (afhankelijk van rollen en partijen).
3
Het DPP wordt verplicht voor alle bedrijven
De ESPR is breed, maar de uitrol gebeurt stapsgewijs per productgroep via vervolgregels en implementatie. Er dus nog geen verplichting voor alle bedrijven.
Het Digital Product Passport is nu nog niet voor elk type organisatie verplicht, maar binnen de Europese lijn zie je wel veranderingen op dit gebied. Als organisatie is het verstandig om nu al te inventariseren of leveranciers en ketenpartners de juiste (en voldoende) productdata kunnen aanleveren. Zeker niet omdat "alles morgen al verplicht is", maar omdat datavolwassenheid in de keten vaak de kritische factor is.
Keten-data is aantoonbaar vaak onvoldoende omdat uit onderzoek blijkt dat slechts een klein deel van de organisaties aangeeft dat zij voldoende productdata ontvangen van leveranciers.
Start simpel
Begin met het in kaart brengen of je van leveranciers of partners kunt krijgen:
- Welke productdata zij leveren (en in welk format/standaard)
- Of die data consistent is over varianten / series / batches
- Wie de eigenaar is van welk datapunt (governance)
- Hoe snel updates door de keten heen komen (versiebeheer)
Dan is je productdata voorbereid zodat je bij eventuele verplichtingen de realisatie naar een Digitaal Product Paspoort eenvoudiger wordt.
What will we cover
during this webinar?
01
Why standardization is essential due to increase in product data
02
Scaling up your product data with an AI-powered PIM
03
Practical first steps to get started
04
Why Do You Need All This Data? Everyone is Demanding More!
Door Ties Peters
PIM-consultant
Let's create positive
impact together!
Onze informatie
Brouwerijstraat 1-A1
7523 XC Enschede
Certificeringen
