Een DoC is snel getekend, maar pas iets waard als je hem kunt onderbouwen. Lees welke PPWR-eisen hij vandaag al dekt en hoe je het technisch dossier op orde krijgt.

Sinds 12 augustus 2026 moet je voor elke soort verpakking die je in de EU op de markt brengt een Declaration of Conformity kunnen laten zien. Op papier is dat één document van een paar regels. In de praktijk rust het op data die verspreid zit over je ERP, je PIM, Excel-lijsten en de mailbox van inkoop. Een DoC is dus snel getekend, maar het is pas waardevol als je hem kunt onderbouwen. In deze blog lees je wat een Declaration of Conformity voor PPWR is en hoe je het dossier eronder op orde krijgt.
Met de EU-conformiteitsverklaring, in de praktijk de Declaration of Conformity of DoC, verklaart de fabrikant dat een verpakking voldoet aan de Europese verpakkingsverordening (PPWR, Verordening (EU) 2025/40). Volgens artikel 39 dekt de verklaring de eisen uit de artikelen 5 tot en met 12. Die lopen van zorgwekkende stoffen tot het materiaallabel.
Je stelt een DoC op per soort verpakking. Verkoop je één product in drie verpakkingsvarianten, dan heb je drie verklaringen nodig. Met een verpakking bedoelt de verordening de hele eenheid. Bijvoorbeeld dus de fles samen met een dop en het etiket.
In de verpakkingsverordening staan acht artikelen beschreven, maar die eisen gaan op verschillende momenten in. Je DoC dekt alleen wat geldt op de dag dat je hem afgeeft. Wie vandaag al verklaart dat een verpakking voldoet aan de PPWR-eisen voor recyclebaarheid, verklaart iets waarvoor de criteria nog niet zijn vastgesteld.
Twee artikelen vragen extra aandacht:
Voor de meeste verpakkingen draait de DoC van vandaag dus om artikel 5. Daarvoor moet je per component kunnen aantonen welke stoffen erin zitten. Deze informatie is vaak afkomstig van je leveranciers.
De fabrikant tekent. Volgens de PPWR is dat ook degene die een verpakking onder eigen naam of merk laat ontwerpen of maken. Een merkeigenaar die zijn dozen bij een verpakkingsleverancier laat maken, tekent dus in de regel zelf.
Voor micro-ondernemingen geldt een uitzondering, daar kan de leverancier als fabrikant gelden.
Bij private label is minder duidelijk of de retailer of de producent die rol heeft, dus dan dien je eerst vast te leggen voordat een afnemer om een DoC vraagt.
Importeurs stellen geen eigen DoC op. Zij moeten vóór verkoop wel waarborgen dat de fabrikant de beoordeling heeft uitgevoerd en het technisch dossier heeft opgesteld.
De DoC zelf is een kort formulier met een vaste opbouw. Je vult in wie de fabrikant is en om welke verpakking het gaat. Daarna geef je aan aan welke wetten de verpakking voldoet en welke normen je daarvoor hebt gebruikt. Specifieke normen voor de PPWR bestaan nog niet. Tot die er zijn, gebruiken bedrijven de normen uit de oude Europese verpakkingsrichtlijn (EN 13428 tot en met EN 13432).
Een externe keuringsinstantie heb je niet nodig. Je beoordeelt je verpakking zelf en zet ook zelf je handtekening. Laat dat daarom doen door iemand die die verantwoordelijkheid echt mag nemen.

De onderbouwing van je verklaring staat in het technisch dossier dat de verordening voorschrijft. Daarin beschrijf je de verpakking en het beoogde gebruik, met de materialen per component. Je legt vast hoe je de eisen hebt beoordeeld en voegt testrapporten en een risicoanalyse toe.
Die gegevens komen uit de hele organisatie. Inkoop haalt de materiaalgegevens op bij leveranciers. De opbouw van fles tot pallet ligt vaak bij category management of logistiek, en de testrapporten beheert kwaliteit. Een eenvoudige controle laat zien of het samen klopt. Tel per materiaalsoort de gewichten van alle componenten op en vergelijk die met de materiaalsplitsing die je rapporteert. Een verschil betekent dat je componentdata en je materiaalclaims elkaar tegenspreken.
Het dossier blijft in beweging. Vervangt je leverancier de dop door een ander kunststof, dan beoordeel je de verpakking opnieuw en werk je de DoC bij. Hetzelfde doe je in 2028 en 2030 als er nieuwe eisen gaan gelden. Met de materiaalsamenstelling per component in je verpakkingsdata zie je meteen welke verklaring een wijziging raakt.
Dat is niet verplicht, want het bewijs per eis staat in het technisch dossier. Een overzicht als bijlage is wel verstandig. Geef daarin per artikel de status aan, met de datum waarop een eis ingaat als die nog niet geldt. Afnemers en toezichthouders zien dan direct waar je staat, en jij ziet wanneer een herbeoordeling nodig is.
In de taal of talen die de lidstaat vraagt waar de verpakking op de markt komt. Engels alleen is dus meestal niet genoeg, en wie in meerdere landen levert heeft meerdere taalversies van dezelfde verklaring nodig.
Vraag de onderliggende technische documentatie op, of een samenvatting per eis. Artikel 16 verplicht leveranciers om de informatie te leveren die jij nodig hebt om de conformiteit aan te tonen.

Een Declaration of Conformity voor PPWR is zo accuraat als de verpakkingsdata eronder. Heb je die data compleet en per verpakkingscomponent op één plek, dan stel je een DoC op wanneer het nodig is. Daarnaast weet je vooraf welke verklaringen in 2028 en 2030 opnieuw moeten.
Het voorbeeld DoC-sjabloon van Innovadis helpt je op weg. Het volgt het model uit bijlage VIII en bevat een nalevingsmatrix per artikel met de toepassingsdata. Daarnaast zit er een componentenoverzicht in dat je controleert tegen de materiaalsplitsing.
Wil je eerst weten hoe ver je organisatie is? Met de PPWR-quickscan ontvang je binnen twee werkdagen een rapport met een realistische eerste stap. Doe de PPWR-quickscan
Deze blog geeft uitleg over de PPWR en is geen juridisch advies. Laat de interpretatie voor jouw situatie toetsen door een jurist of compliance-specialist.

Business development

